با دنیای تاریک جامعه ماینینگ بیشتر آشنا شوید-قسمت سوم

تراشه مهم نیست

به نظر می‌رسد که بیشترین سرمایه‌های مالی و زمانی به تراشه اختصاص داده شده است. طبق آنچه که ما دیده ایم، تراشه حتی نیمی از قضیه هم نیست. بنابراین، تراشه مهم است، اما داشتن بهترین تراشه لزوما به معنای بهترین سازنده بودن نیست.

به عنوان یک ماینر، هدف نهایی این است که از کم هزینه ترین تراشه،بیشترین قدرت هش به دست آورده شود. تراشه سریعتر و کارآمدتر بدین معناست که برای دریافت هش‌ریت، هزینه کمتری طلب می‌کند. اما هزینه فقط برای تراشه و برق نیست. کنترلرها، منبع تغذیه، کابل‌ها، پورت ها و … هم نیاز به صرف هزینه دارند.

در نتیجه تراشه فقط بخشی از هزینه ی استخراج موفقیت‌آمیز است. فکر نکردن به تمام جزئیات کار باعث شکست می‌شود. یکی از دلایلی هم که شرکت Butterfly Labs شکست خورد، همین بود. تراشه‌های این شرکت بسیار قدرتمند بودند اما صدها وات گرما تولید می‌کردند. این درحالی بود که تراشه های بیت مین فقط ۶ وات گرما تولید می‌کردند. بیت مین با استفاده از چند گرمابر مشکل را حل کرده بود اما شرکت باترفلای مجبور به استفاده از یک سیستم خنک کننده قدرتمند شد که در نهایت باعث افزایش هزینه برق، ناکارآمدی و شکست شرکت شد.

بیت مین بسیار تاثیرگذار است

مردم بیت مین را دست کم می‌گیرند. بله، آن‌ها بیشترین منابع مالی را در اختیار دارند. آنها از لحاظ صرفه اقتصادی در برترین مقیاس هستند. اما آنها همچنین تسلط بالایی هم دارند زیرا آنها سریع‌تر از هر شرکت دیگری وارد بازار شده‌اند. آنها تسلط دارند چون دارای بهترین توسعه دهندگان تراشه هستند. آن‌ها چیره هستند؛ زیرا در ده‌ها مکانی که مردم از آن آگاه نیستند سرمایه گذاری کرده اند. آنها بهترین کارمندان را استخدام می کنند و حقوق ویژه ای به آن‌ها می پردازند و برای برتر بودن و برتر ماندن به سختی کار می‌کنند.

تمام ماجرا این بود. بسیاری از افراد تصور می‌کنند که موفقیت بیت مین فقط به دلیل بازی کثیف آن‌هاست و بدون آن کاری از پیش نخواهند برد. اما این درست نیست. آنها کثیف هستند زیرا این هم راهی برای پیش بردن کسب و کار آن‌ها به جلو است. هر کار دیگری که آن‌ها انجام می‌دهند، بسیار سنجیده است. برای درک استخراج، باید بدانیم این نهاد که امروزه دنیای استخراج را کنترل می‌کند،یک نهاد تاثیرگذار، بسیار ماهر و از صافی رد شده است.

نتیجه

بهترین چکیده برای این همه مطلب این است که استخراج مختص به بازیگران بزرگ است. هر چه پول بیشتری خرج کنید، برتری بیشتری خواهید داشت و تغییر این معادله آسان نیست. با این سبک از اجماع، نتیجه ای بهتر از این حاصل نخواهد شد. بهترین حالتی که می‌توان متصور شد این است که ۲ یا ۳ بازیگر بزرگ با وضعیتی برابر وجود داشته باشند اما برای دهه‌های آینده احتمالا شاهد رقابت تولیدکنندگان زیادی نخواهیم بود. تولید و ساخت دستگاه‌های استخراج ما را به سمت برقراری تمرکز پیش می‌برد.

اگر چه این خبر دلسرد کننده است اما این پایان جهان برای بیت کوین یا دیگر ارزهای دیجیتال مبتنی بر اثبات کار نیست. تمرکززدایی هش ریت ها باید باقی بماند، اما شمار زیادی از انگیزه ها و مکانیسم های دیگر در این بازی وجود دارد باعث ماندگاری تولید کنندگان انحصارطلب می‌شوند. یک نمونه عالی از این وضعیت، Segwit2x برای بیت کوین بود. بیش از ۸۰٪ از دارندگان قدرت هش شبکه به طور آشکار حمایت خود را برای Segwit2x اعلام کردند که سوء استفاده‌ها را به طرز شگفت انگیزی کاهش می‌داد اما این طرح به طور کامل با شکست مواجه شد.

ابزارهای دیگری برای توسعه دهندگان و جوامع ارز دیجیتال به منظور مقابله با قدرت هش خصمانه فراهم هستند که از آن‌ها می‌توان به هاردفورک‌ها و شکاف‌ها اشاره کرد. صاحبان هش ریت این را می دانند و در نتیجه دقت می‌کنند که طمعشان باعث طغیان و از بین رفتن سودشان نشود. اکنون که می‌دانیم در حال حرکت به برقراری تمرکز هستیم، می‌توانیم آگاهانه برای جلوگیری از بحران تلاش کنیم.

و در انتها شاید راهکار ، استفاده از اثبات سهام باشد !