عبرت از ماجرای ریپل؛ ویژگی یک ارز دیجیتال قانونی چیست؟

در دوران حزب‌گرایی افراطی، هرگونه لایحه مالی که در میان احزاب سیاسی طرفداران زیادی دارد را باید مورد توجه قرار داد. در حال حاضر یک مورد وجود دارد که به ویژه در فضای کریپتو بسیار اهمیت دارد. قانون طبقه بندی توکن چیست و تاثیر آن بر بازار ارزهای دیجیتال چه خواهد بود؟

در ۸ مارس ۲۰۲۱ ( ۱۸ اسفند ۱۳۹۹)، H.R. 1628، قانون طبقه بندی توکن در سال ۲۰۲۱، توسط وارن دیویدسون (Warren Davidson) ارائه شد. نمایندگان تد باد (Ted Budd)، دارن سوتو (Darren Soto)، اسکات پری (Scott Perry) و جاش گوتهایمر (Josh Gottheimer) از این لایحه حمایت مالی کردند.

قانون طبقه بندی توکن در سال ۲۰۲۱

در قانون، “توکن‌های دیجیتال” شامل تعریف اوراق بهادار نمی‌شود و همچنین مقررات ناسازگار دولت را ترجیح می‌دهد. دارایی‌های کریپتویی برای اینکه به عنوان توکن‌های دیجیتال در این قانون حساب شوند باید برخی از شرایط مشخص را داشته باشند:

• اول اینکه سود باید یا در واکنش به تأیید تراکنش‌های پیشنهادی، یا طبق قوانینی برای تولید آن که توسط هیچ فرد یا افراد تحت کنترل عمومی قابل تغییر نباشد، یا به عنوان برنامه‌ای از پیش تعیین شده ایجاد شود.
• دوم اینکه دارایی‌ها باید یک تاریخچه تراکنش داشته باشند که در یک دفتر کل توزیع شده دیجیتال یا ساختار داده‌ای ثبت شده است، که این دفترکل از طریق یک فرایند قابل تأیید ریاضی و روی اجماع حاصل شود.
• سوم، پس از دستیابی به اجماع، سابقه تراکنش باید در برابر تغییرات توسط فرد یا افراد تحت کنترل عمومی مقاوم باشد.
• چهارم، سود باید از طریق تراکنش‌های همتا به همتا قابل انتقال باشد
• پنجم اینکه، نباید نمایانگر منافع مالی متعارف در یک شرکت باشد (همانند آنچه در مورد سهام یک شرکت رخ می‌دهد).

دیویدسون توضیح داده که هدف این لایحه بهبود وضوح نظارتی است. علاوه بر این وی در مصاحبه‌ای گفت که اگر این لایحه در سال‌های گذشته تصویب شده بود می‌توانست از اقدامات اجرایی مانند شکایت کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) علیه آزمایشگاه‌های ریپل جلوگیری کند. تاثیر اجرای این لایحه بر بازار ارزهای دیجیتال را در ادامه بررسی خواهیم کرد.

وضعیت بیت کوین چگونه است؟

همه افراد در فضای کریپتو می‌دانند که بیت کوین (BTC) تنها از طریق استخراج صادر می‌شود. به عبارت دیگر در تأیید تراکنش‌های پیشنهادی ایجاد می‌شود که طبق قانون طبقه بندی توکن اولین الزام یک توکن دیجیتال است. علاوه بر این سابقه تراکنش‌های آن در بلاک چین حفظ می‌شود و دومین مورد مورد نیاز را برآورده می‌کند.

کل این فرایند برای مقاومت در برابر اصلاحات یا تغییر اجماع غایب میان یک جامعه بزرگ و غیرمتمرکز تنظیم شده است. کل شبکه بیت کوین برای همتا به همتا بودن تنظیم شده است، هرچند در حال حاضر صرافی‌های بی شماری برای تسهیل انتقال وجود دارد. در نهایت بیت کوین با هیچ شرکت یا مالکیتی ارتباطی ندارد و منافع مالکیت و حق سهم در درآمد را نشان نمی‌دهد.

با توجه به این واقعیت‌ها بیت کوین به وضوح یک توکن دیجیتالی است. بدین ترتیب تحت تعریف جدیدی که در قانون طبقه بندی توکن ارائه شده، تعریف اوراق بهادار شامل بیت کوین نمی‌شود. علاوه بر این طبق بخش ۲ قانون، مقررات قانون اوراق بهادار دولتی در مورد ثبت یا اعمال محدودیت در استفاده از دارایی بر روی بیت کوین اعمال نمی‌شود، با این شرط که دولت‌ها اختیارات خود را برای قانون‌گذاری و اجرای اقدامات در مورد تقلب یا کلاهبرداری حفظ می‌کنند.

از آنجا که کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده بیت کوین را از محدوده قوانین اوراق بهادار فدرال خارج کرده است، تغییری در الزامات فدرال به وجود نمی‌آید. با این حال باعث ایجاد یک سیستم دولتی یکسان می‌شود که براساس آن بیت کوین مگر در مورد ادعاهای کلاهبرداری، شامل قوانین اوراق بهادار نمی‌شود.

آیا XRP یک توکن دیجیتال است؟

با این حال تصور اینکه تمام دارایی‌های کریپتویی توکن‌های دیجیتالی محسوب می‌شوند، درست نیست. ریپل (XRP) (و تعلیق شرکت و افسران اجرایی آن توسط SEC) را در نظر بگیرید. برای کسانی که زیاد با ریپل آشنایی ندارند، دفتر کل XRP توسط ریپل در دسامبر ۲۰۱۲ تکمیل شد و کد کامپیوتری، ۱۰۰ میلیارد XRP را به صورت ثابت تنظیم کرد. هنگام راه اندازی، ۸۰ میلیارد از این توکن‌ها به شرکت ریپل منتقل شد و ۲۰ میلیارد باقیمانده XRP به گروهی از بنیان گذاران تعلق گرفت.

طبق شکایت SEC، ریپل از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ با توزیع حدود ۱۲.۵ میلیارد XRP از طریق برنامه‌های پاداش که به برنامه نویسان برای گزارش مشکلات کد دفتر کل XRP پرداخت می‌کرد، تلاش کرد تا بازار XRP را ایجاد کند. این شرکت از سال ۲۰۱۴ تا سه ماهه سوم سال ۲۰۲۰ حدود ۸.۸ میلیارد XRP در بازار و از طریق فروش سازمانی فروخته و تقریبا ۱.۳۸ میلیارد دلار برای فعالیت‌های خود سرمایه جمع کرده است. فروش مجدد، از جمله فروش مجدد XRP که پیش از این به بنیانگذاران شرکت توزیع شده بود نیز در این زمان انجام می‌شد. بنابراین آیا XRP یک توکن دیجیتال است و اینگونه اوراق بهادار به حساب نمی‌آید؟

اولین الزام در واقع بزرگترین مشکل XRP است. این لایحه شامل سه گزینه برای قسمت اول آزمون است اما مشخص نیست که XRP با هیچ یک از آنها مطابقت داشته باشد. از آنجا که همه توکن‌ها هنگام راه اندازی صادر شده‌اند، هیچ استدلالی وجود ندارد که XRP در واکنش به تأیید یا اجتماع تراکنش‌های پیشنهادی ایجاد می‌شود.

علاوه بر این از آنجا که همه‌ی توکن‌ها در زمان راه اندازی صادر شده‌اند، واضح است که Ripple یا افرادی که شرکت را کنترل می‌کنند، می توانستند شرایطی که XRP تحت آنها صادر می‌شود را تغییر دهند. این مساله مطرح می‌شود که تخصیص اولیه واحدهای دیجیتال وجود داشته است که در غیر این صورت مطابق با یکی از دو گزینه اول ایجاد خواهد شد و جای تردید است که این اتفاق افتاده باشد. XRP هرگز برای ماین شدن راه اندازی نشد و Ripple مطمئنا توانایی کنترل دارایی را داشت زیرا اکثریت قریب به اتفاق آن را در اختیار داشت. به نظر می‌رسد XRP در واقع یک توکن دیجیتالی نباشد، اگرچه این داده‌ها قابل بحث هستند.

لازم به ذکر است که این قانون برای هر “واحد دیجیتال” معافیت بسیار محدودی را در نظر گرفته است که اصطلاح بسیار گسترده‌تری است و هر نمایندگی حقوق اقتصادی، انحصاری یا حق دسترسی را شامل می‌شود که در فرمت قابل خواندن توسط ماشین ذخیره می‌شود. این معافیت شامل هر شخصی می‌شود که با اعتقاد مبنی بر اینکه واحد دیجیتال یک توکن دیجیتالی است عمل کرده است، اما این تنها درصورتی اعمال می‌شود که پس از اخطار ۹۰ روزه SEC تمام تلاش‌های معقولانه برای جلوگیری از فروش و بازگرداندن سود استفاده نشده به خریداران نتیجه گیری شود که این سهم یک اوراق بهادار است. Ripple به وضوح از ادامه این دوره خودداری کرده زیرا در حال مبارزه با اقدام اجرایی SEC در دادگاه است.

این تحلیل و نتیجه ممکن است همه افراد جامعه کریپتو را ناامید کند زیرا برخی مدت‌ها بحث می‌کردند که XRP یک دارایی کریپتویی واقعی نیست، اما این یک نشانه واضح است که این مصوبه به همه ارائه‌های کریپتویی مجوز رایگان نمی‌دهد. همچنین این پایان راه برای Ripple نخواهد بود و هنوز هم می تواند استدلال کند که XRP یک قرارداد سرمایه گذاری تحت تست هاوی (Howey Test) نیست.

آیا استیبل کوین‌های فیس بوک توکن‌های دیجیتالی بوده‌اند؟

یک مثال توضیحی دیگر نیز برای درک چگونگی عملکرد این قانون در صورت تصویب مهم باشد. پروپوزال اصلی فیسبوک برای لیبرا (Libra) را در نظر بگیرید. در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۹، فیس بوک در یک وایت پیپر اعلام کرد که در حال برنامه ریزی برای راه اندازی ارز دیجیتالی است که در سال ۲۰۲۱ لیبرا نامیده می‌شود. کل پروپوزال تغییر نام داده و به روز شده است اما اصطلاحات وایت پیپر اصلی مواردی است که اینجا در ذکر شده است. لیبرا توسط فیس بوک و به عنوان یک استیبل کوین طراحی شده است و ارزش آن با سبدی از سپرده‌های بانکی و اوراق بهادار کوتاه مدت دولتی، برای گروهی از ارزهای فیات پشتیبانی می‌شود. قرار بود لیبرا توسط انجمن لیبرا، یک سازمان غیر انتفاعی در سوئیس اداره شود.

قرار بود انجمن لیبرا گروهی از سازمانهای متنوع از سراسر جهان، از جمله نه تنها فیسبوک بلکه سرمایه گذاران بزرگی مانند مسترکارت، ویزا، eBay و پی پال باشد. طرح اصلی این بود که تقریباً انجمن تقریبا ۱۰۰ عضو داشته باشد که هر یک از آنها ۱۰ میلیون دلار تا تاریخ راه اندازی کمک کنند. در عوض اعضای انجمن حق نظارت بر توسعه لیبرا، ذخایر دنیای واقعی آن و حتی قوانین حاکم بر بلاک چین لیبرا را داشته باشند. این گروه ۱۰۰ نفره همچنین می‌توانند به عنوان نودهای تائید کننده دارایی عمل کنند.

قرار نبود لیبرا قابل ماین باشد بلکه باید همانطور که انجمن لیبرا تعیین می‌کرد، صادر میشد. همچنین وایت پیپر سیستمی را شرح داده بود که به انجمن اجازه می‌داد نحوه عملکرد سیستم را تغییر دهد و به ویژه قوانینی را برای صدور دارایی تعیین کند. در حالی که این انجمن تعداد نسبتا زیادی از اعضای متنوع با اهداف و علایق خاص خود را دارد، آنها از طریق انجمن كه خود یك شخص حقوقی واحد است فعالیت می‌كنند. این بدان معناست که کوین لیبرا (همانطور که در ابتدا تصور می‌شد) در تعریف توکن دیجیتال که در قانون آمده است، نمی‌گنجد.

آیا این بدان معنی است که لیبرا یک اوراق بهادار بوده است؟ مانند مورد XRP، پاسخ “لزوماً نه” است. گام بعدی این است که بپرسید آیا به عنوان قرارداد سرمایه گذاری صلاحیت دارد یا خیر. بسته به چگونگی تصمیم انجمن برای صدور کوین، و اینکه آیا احتمال افزایش ارزش وجود دارد (که بعید به نظر می‌رسد زیرا قرار بود به عنوان استیبل کوین با ارزهای فیات پشتیبانی شود)، کوین لیبرا ممکن است یک قرارداد سرمایه‌گذاری باشد یا نباشد. این تصمیم براساس همان تست هاوی انجام می‌شد که قانون طبقه بندی توکن برای واضح کردن آن طراحی شده است.

قانون طبقه بندی توکن چه می‌گوید؟

تعریف اوراق بهادار برای جدا کردن توکن‌های دیجیتال به این معنی است که SEC هیچگونه اختیاری برای تنظیم تقلب در ارتباط با تراکنش‌های مربوط به این سودها را ندارد و بیشترین اعمال قانون را به عهده آژانس‌هایی مانند کمیسیون معاملاتی معاملات آتی کالای ایالات متحده می‌گذارد. در حالی که CFTC درمورد افرادی که در بازارهای ارز دیجیتال (که در آن تراکنش‌ها به ارز دیجیتال به جای معاملات آتی یا سایر اوراق مشتقه انجام می‌شود) اقدام به تقلب یا فریبکاری کرده‌اند، به اجرای قانون پرداخته است اما منابعی را که SEC به آنها دسترسی دارد را در اختیار ندارد.

مفاهیم ارزهای دیجیتال؛ موضوع: قانون گذاری رمزارزها + ویدیو

به عنوان مثال CFTC اولین اقدام اجرایی خود را که شامل یک طرح پامپ و دامپ بود را اعلام کرد، در حالی که لیست اقدامات اجرایی پیشین SEC، شامل تعدادی از ادعاهای دستکاری در بازار علاوه بر ادعاهایی علیه جان مک آفی، هدف اقدامات اخیر CFTC است. این تفاوت تا حدی با اندازه نسبی دو آژانس قابل توضیح است. در طرح توجیهی بودجه SEC در سال ۲۰۲۱، درخواست حمایت ۱.۸۹۵ میلیارد دلاری شده است. از طرف دیگر درخواست بودجه CFTC در سال ۲۰۲۱ تقریبا ۳۰۴ میلیون دلار بود. بنابراین انتقال رسیدگی به تقلب به CFTC عاقلانه نیست. بعلاوه گرچه کاملا واضح است که تعریف پیشنهادی توکن دیجیتال بسیار ساده‌تر از تست هاوی است، اما جایگزین این تحلیل در همه موارد نخواهد شد.

نتیجه گیری

آیا قانون طبقه بندی توکن شفافیت بیشتری را ارائه می‌دهد؟ کاملا. ترجیح قوانین ناسازگار ایالتی به ویژه در این زمینه مفید است. آیا در همه موارد اطمینان ایجاد می‌کند؟ نه اما این لزوما چیز بدی نیست. آیا این عمل ایده خوبی است؟ متأسفانه نه. شاید یک معافیت از ثبت نام برای توکن‌های دیجیتال قابل پشتیبانی باشد. احتمالا حذف آنها از تعریف اوراق بهادار در شرایط فعلی که تقلب همچنان یک نگرانی است، چنین نیست.