راهنمای جامع صرافی های غیر متمرکز (DEX) کریپتوکارنسی

یک صرافی غیر متمرکز (DEX) نوعی صرافی مبتنی بر بلاک چین می باشد که وجوه و داده های شخصی کاربران را بر روی سرور های خود ذخیره نمی کند و تنها به عنوان زیرساختی برای مرتبط کردن خریداران و فروشندگانی که مایل به ترید دارایی های دیجیتال هستند، عمل می کند. چنین تریدی مستقیما بین مشارکت کنندگان روی می دهد (همتا به همتا) و این کار با کمک موتور های ایجاد کننده تطابق انجام می گیرد. همزمان، اکثر صرافی های به اصطلاح غیر متمرکز موجود در واقع غیر متمرکز نیستند. آنها متعلق به یک موجودیت متمرکزی هستند که در اساس نمی تواند غیر متمرکز باشد. و در اینجا اهمیتی ندارد که این موجودیت چگونه توزیع شده باشد. *در نهایت، عدم تمرکز به این معنی است که یک منبع خاص نتواند به عنوان ستون فقرات یک سیستم عمل کند.* این مقاله به بیان ویژگی های مهمی می پردازد که یک صرافی غیر متمرکز باید داشته باشد. بنابراین توصیف نقاط قوت و نقاط ضعف این گونه صرافی ها خالی از لطف نیست.

نقاط قوت

این گونه صرافی ها دارایی های شما را کنترل نمی کنند. برخلاف صرافی های متمرکز که دارایی ها را ذخیره و کنترل می کنند، صرافی های غیر متمرکز وجوه مشتریان خود را کنترل نمی کنند. در عوض، این وجوه به روشی غیر متمرکز ذخیره می شوند، معمولا توسط کاربران یا توسط نرم افزار خود صرافی این کار انجام می شود. به این ترتیب، هیچ موجودیت خاصی وجود ندارد که به عنوان مالک همه ارز های دیجیتال موجود در صرافی عمل کند و ریسک از دست دادن وجوه بسیار پایین تر می باشد.

ناشناسی

کل چیزی که برای استفاده از یک صرافی غیر متمرکز لازم دارید، یک کلید عمومی می باشد. در عین حال، بعضی از ایجاد کنندگان صرافی های غیر تمرکز ادعا می کنند که آنها تنها نرم افزار متن باز را بیرون می دهند و مسئولیتی در برابر آنچه جامعه با آن نرم افزار انجام می دهد، نخواهند داشت. بنابراین این افراد به این شیوه از مشکلاتی مانند شناخت مشتری و قوانین ضد پولشویی اجتناب می کنند.

امنیت

در بیش از ده سال گذشته، بیش از سی بار صرافی های متمرکز کریپتو هک شده اند که از آن جمله می توان Mt.Gox و Coincheck را نام برد. تا به حال، تلاش ها برای دزدی متوقف نشده است و روزانه هکر ها در جستجوی روش هایی برای بهره برداری از آسیب پذیری ها در سیستم های متمرکز هستند. از آنجا که یک صرافی غیر متمرکز بر روی شبکه ای از کامپیوتر ها موجود می باشد، حمله به صرافی های غیر متمرکز بسیار سخت تر می شود. احتمال نفوذ به این صرافی ها و شکست آنها بسیار ضعیف است. این باعث می شود که صرافی های غیر متمرکز بسیار امن تر باشند.

نقاط ضعف

از نقاط ضعف این صرافی ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

پذیرش و نقدینگی پایین

صرافی های غیر متمرکز هنوز هم مانند صرافی های متمرکز محبوب نیستند. در نتیجه، آنها مشتریان کمتری دارند و حجم ترید و نقدینگی پایین تری نیز دارند و برای تسویه تراکنش ها مدت زمان بسیار بیشتری طول می کشد. صرافی های غیر متمرکز در حال حاضر حدود ۱.۵ درصد از حجم ترید بازار ارز دیجیتال را ارائه می دهند.

عدم وجود ترید حرفه ای

استفاده از صرافی های غیر متمرکز برای تریدر های حرفه ای زیاد آسان نیست زیرا گزینه های ترید پیشرفته در این صرافی ها موجود نیست. ترید بسیار متداول و الگوریتمی در محیط های غیر متمرکز دشوار می باشد.

فقدان آسانی استفاده

استفاده از یک صرافی غیر متمرکز معمولا نیازمند متصل شدن به یک برنامه غیر متمرکز و حتی نصب یک کلاینت آفلاین صرافی غیر متمرکز مورد نظر می باشد. ممکن است لازم باشد که یک نود مستقل را سازماندهی کنید و برای دوره های طولانی آنلاین بمانید تا تراکنش ها کامل شوند.

پشتیبانی مشتری در کمترین حد

اکثر صرافی های غیر متمرکز نمی توانند هیچ سرویس پشتیبانی مناسب یا کانال های قابل دسترسی را برای مشتریان فراهم آورند که از آن طریق برای تراکنش ها یا اکانت های کاربران پشتیبانی انجام شود.

چه چیزی یک صرافی غیر متمرکز واقعی را متمایز می کند؟

امروزه توسعه دهندگان از مدل های جالب و منحصر به فردی برای ایجاد صرافی های غیر متمرکز استفاده می کنند. جالب ترین این مدل ها در زیر توصیف شده اند.

تسویه ها و اوردر بوک ها روی زنجیره

این معماری نسل اول صرافی های غیر متمرکز می باشد. آن تماما توسط بلاک چین پشتیبانی می شد. هرگونه تغییر، سفارش و یا تغییر وضعیتی در شبکه بلاک چین به عنوان تراکنش ثبت می شد. صرافی های غیر متمرکزی که این رویکرد را اتخاذ می کنند معمولا فاقد نقدینگی کافی می باشند و گران و آهسته هستند و احتمال تعامل با پلتفرم های دیگر را از دست می دهند. به عنوان مثال، IDEX از این معماری استفاده می کند. Tokena نیز اولین صرافی غیر متمرکز روی زنجیره می باشد که از یک توکن واسطه برای تقلیل کارمزد های کاربری استفاده می کند.

اوردر بوک های خارج از زنجیره با تسویه های روی زنجیره

تراکنش ها در داخل هر شبکه بلاک چینی که توسط نود های رله پشتیبانی شود، انجام می گیرند. و کاربران فرصت خواهند یافت که وجوه خود را تا کامل شدن یک تراکنش کنترل نمایند. نود های رله کمسیون دریافت می کنند و هر سفارش جدیدی را انتشار می دهند و یک زیرساخت ترید قابل اعتماد تر ایجاد می نمایند. بعد از دریافت سفارش، بازار گردان انتظار دارد که فرد مقابل سفارش را تکمیل کند. بعد از آن، ترید به عنوان بخشی از قرارداد هوشمند اجرا می شود و تراکنش در شبکه بلاک چین ثبت می شود. این نوع معماری در پروتکل 0X که بر اساس اتریوم است، مورد استفاده قرار می گیرد.

ذخایر مدیریت شده با قرارداد هوشمند

این نوع صرافی غیر متمرکز مکمل دو نوع قبلی می باشد و برای حل مشکل نقدینگی طراحی شده است. با استفاده از ذخیره های مدیریت شده با قرارداد هوشمند، بجای جستجوی مستقیم خریدار برای یک دارایی، کاربر می تواند تراکنشی را با یک ذخیره و از طریق واریز ارز دیجیتال به ذخیره و دریافت یک دارایی متقابل در قبال آن، انجام دهد. از ویژگی های منحصر به فرد این معماری می توان سطح افزایش یافته نقدینگی (در مقایسه با دو نوع قبل) و پشتیبانی با توکن های مختلف به طور همزمان را نام برد. Bancor که یک شبکه نقدینگی غیر متمرکز است، مثالی واضح از این رویکرد می باشد.

همه روش های بالا تا به حال چندین مشکل حل نشده داشته اند که از جمله آنها می توان مقیاس پذیری، نقدینگی، سازگاری و تجربه کاربری را نام برد. اما در حال حاضر پروژه های رضایت بخشی با مفاهیم واقعا منحصر به فرد وجود دارند که این مشکلات را حل خواهند کرد.

یکی از این مفاهیم، ایجاد یک شبکه سریع بین بلاک چینی از صرافی های غیر متمرکز منطقه ای می باشد که ترید متداول و زیاد را پشتیبانی کند. چنین مدلی متمرکز بر توزیع کاربران در میان شبکه و فراهم کردن یک سطح کاربری کاربر پسند برای آنها می باشد. پلتفرمی با این نوع سرویس دلالت بر حضور اتصال بین کلودی برای ارتباط در داخل شبکه صرافی ها دارد و پایین ترین هزینه های عملکردی را فراهم می آورد. این مفهوم تنها یک تئوری نیست. توسعه دهندگان در ICTE ابراز داشته اند که اولین نمونه کاربردی بر اساس این مفهوم که کمبودی به نسبت صرافی های متمرکز نداشته باشد، در اواخر ۲۰۱۹ بیرون داده خواهد شد.

یکی از مزیت های مهم این مفهوم این است که کاربران باتجربه می توانند ملحق شوند و یک صرافی جدید را با تقریبا هیچ زمان توسعه ای راه اندازی کنند که این فرآیند در کمتر از ده دقیقه انجام می شود. این فناوری برای همه شناخته شده است و می توان آن را در مدلی ساده خلاصه کرد: صرافی های برجسته خروجی کاربران خود را خلاصه می کنند و تخفیف هایی برای مشارکت های آنها کسب می کنند، آنها این مشارکت ها را در میان اعضا توزیع می کنند. با استفاده از این فناوری هر صرافیی که نقدینگی فراهم کند، می تواند از تراکنش های آنها سود ببرد.

این عملکرد عضویتی در پروژه های بلاک چینی دیگر به عنوان استخر های ماینینگ مورد استفاده قرار گرفته است. بسیاری از بلاک چین های برجسته از استخر های ماینینگ برای جمع آوری منابع مورد نیاز برای استخراج یک بلاک جدید و به اشتراک گذاشتن دارایی های ماین شده استفاده می کنند. به طور مشابهی، این مفهوم از عضویت های استخری استفاده می کند تا به صرافی های برجسته اجازه دهد که منبع اصلی برای صرافی های کوچک تر باشند و باعث شوند این صرافی های کوچک تر به شبکه اصلی دسترسی پیدا کنند و از تراکنش های آنها سود کسب کنند. تفاوت اصلی در این است که این فناوری به صرافی های ماهواره ای اعضا اجازه می دهد که منابع درآمد خود را به علاوه تخفیف های ناشی از پروژه داشته باشند.

از پروژه هایی که قبلا این مفهوم را به طور ناقص یا کامل اجرا کرده اند می توان صرافی های چند بلاک چینی Wandx، Switcheo و Weidex را نام برد. اما هیچ کدام از آنها هنوز گستره ای از جفت ارز ها را پشتیبانی نمی کنند و ترید حجم بالایی که در صرافی های متمرکز می بینیم را ندارند. با این وجود، سطح کاربری یا تجربه کاربری مناسب و مطلوب ارائه شده توسط این توسعه دهنده ها قابل توجه می باشد.

عصر صرافی های غیر متمرکز در حال آمدن است و رویداد هایی مانند تحریم چین، کره و روسیه نیاز به این صرافی ها را بیش از پیش افزایش می دهند. خوشبختانه توسعه و پیاده سازی مفاهیمی مانند ICTE زیاد طول نمی کشند زیرا جامعه بلاک چین در حال حاضر به آن نیاز دارد. دو سال قبل، بسیاری از وال های کریپتو پیش بینی کردند که صرافی های غیر متمرکز متعلق به آینده هستند و حال این اظهارات آنان در حال ملموس شدن است.